وب نوشته ها

غمِ نانِ پیرمرد و نانوا

alireza-ajali — Sun, 09 Mar 2008 00:10:24 GMT

صبح است. آنها که خوابند بیدار می شوند از عطر صبح. از عطر نشاط. به دنبال نان، نان گرانبها، نان زندگی. دستی به زانو و ناگه بیداری را به خواب ترجیح می دهند. چشمان پر امید پیر مرد عصا به دست در صبح سراسر نور، امیدی به زندگی تزریق می کند.

تنها یار پیرمرد همین عصای رنگ و رو رفته است. خرامان خرامان به سمت نانوایی می رود. نانوا دست به کار است و گرما بیداد می کند. سر صف، مردم کوچه و بازار، در انتظار بردن نان به خانه. هم صحبتی چند زن و مرد در صف. پیرمرد در صف به فکر است:_ نان را که خریدم، باید بروم خانه، همه منتظرند.

مرد نانوا در فکر:_ امروز صبح، زیاد شلوغ نیست، مشتریهایمان کم شده.

پیر مرد و نانوا به هم نگاه می کنند. نانوا می گوید:_ چند تا؟ _ 15 تا.

پیرمرد نان ها را بر می دارد و دور می شود. پسر بچه ای از دور کتاب به دست به نانوایی نزدیک می شود.

ساخت مستندی با محوریت کتاب و کتابخوانی

alireza-ajali — Fri, 01 Feb 2008 23:04:18 GMT

به بهانه ساخت مستندی با محوریت کتاب و کتابخوانی

چرا کم کتاب می خوانیم؟

خواندن کتاب و مطالعه، چرا ضروری است؟

غم نان در بازار نشر ایران...

نقش تلویزیون در وضعیت مطالعه!

فیلم کوتاه اندیشه خلاقانه هنرمندی جوان در فریم های محدود است؟

alireza-ajali — Fri, 10 Aug 2007 22:30:18 GMT

همین روزها بود.چند وقت بعد البته.یکسال پیش همین روزها.هنوز فیلم کوتاه اولم را نساخته بودم فیلمنامه تمام شده بود و وقت چند ماهه ای که روی فیلمنامه گذاشته بودم درگیری شدیدی را برایم ایجاد کرده بود.به تک تک حرکات بازیگران فکر می کردم و می خواستم نقش همه را خودم بازی کنم.دلهره زیبایی داشتم با خیلی ها صحبت کردم با چند فیلمساز کوتاه با چند داستان نویس. رابطه داستان کوتاه و فیلم کوتاه را درک می کردم و این برایم جذاب بود.در همان مراحل اولیه با این حال که تهیه کننده نداشتم چندین پلان و سکانس از فیلمنامه حذف شد حالا از دوست یا دشمن چه فرق.تا مرحله تولید خیلی ها کنار رفتند و خیلی ها آمدند.آنقدر فیلمنامه را خوانده بودیم که دو سه نفر از دوستان حفظ شده بودند و همگی برای تولید آماده و بدون فکری به مشکلات بعدی تجهیزات را آفیش کردیم.همه آماده اید.سه دو یک.وایسید وایسد.چی شد؟ بازیگر قهر کرده.چی؟.رفته.

مشکلی نبود.اگر مشکلی نباشد باید شک کرد.تا روز اول تولید هنوز درست و حسابی عوامل را ندیده بودم.نظرم این بود که عوامل همه خوب من بد هستم.نمی توانستم خودم را گول بزنم حتی اگر یکی از عوامل هم کارش را بلد نباشد همه چیز خراب از آب در می آید.تازه فهمیدم که باید در پیش تولید نمونه کاری یا یک جلسه کوتاه با هر کدام می گذاشتم و به حرفهای معرف اکتفا نمی کردم.

فیلم کوتاه اندیشه خلاقانه...نه فیلم کوتاه تلاش زجر آور هنرمندی جوان در امکانات محدود است.این فیلم 8 دقیقه ای از هر طرف لطمه خورد.دیگر به هر چیزی فکر می کردم جز فیلم نامه.هر چیزی مهم بود جز فیلم.درست که این مشکلات همه جا هست در همه چیز هست تجربه کسب کن.به چه قیمت؟به قیمت دلزدگی؟

فیلم کوتاه ما جایگاه مشخصی ندارد.تا حدی که بی توجهی عده ای باعث شد که مصطفی کرمی دستان هنرمندانه خود را از دست بدهد.جوانی که دانشجوی سینما است و با دل بزرگش در حال تصویر بردای پلانی از یک فیلم کوتاه بوده که دچار حادثه شده است.نمیشناسمش می دانم تصویر بردار است و فقط عکسهایش را دیده ام.می دانم سر صحنه فیلمی که می ساخته اند چه مشکلاتی بوده و درکش می کنم و سر آمد آنها هم مشکلی.نمی خواهم بگویم در این مورد درکش می کنم که اگر این باشد دروغ محض است.

دوستی حرف زیبایی زد.((اگر بخواهیم بین هنر و انسانیت یکی را زیر پا بگذاریم بهتر است آن هنر باشد))

این اتفاق دستمایه ای بود تا بنویسم از فیلم نساختنم از جایی برای خلاقیت نماندن از مصطفی کرمی از انسانیت واژه زیبای کلیشه ای و دلمان را به آن گرم کنیم.چطور می توانیم خلاق باشیم وقتی نمانده چیزی از انسانیت.

چهلمین جلسه هفتگی باشگاه فیلم کوتاه

alireza-ajali — Mon, 30 Jul 2007 12:00:18 GMT

چهلمین جلسه هفتگی باشگاه فیلم کوتاه در تاریخ 10 /5 / 86 نمایش می دهد:

این برنامه توسط انجمن سینماگر آینده و با همکاری صمیمانه خانه هنرمندان ایران روز چهارشنبه دهم مرداد ساعت 30 : 17 در تالار بتهون خانه هنرمندان ایران برگزار خواهد شد و در انتهای نمایش فیلمها با جلسه پرسش و پاسخ و حضور کارگردانان فیلم های مذکور ادامه می یابد.

باشگاه فیلم کوتاه

alireza-ajali — Mon, 02 Jul 2007 21:23:18 GMT

برنامه هفتگی باشگاه فیلم کوتاه این هفته نمایش فیلمهای:
"تکه گوشتی برای جنایت " ساخته ی "اآلفرد هیچکاک" و "کریسمس خونین" به کارگردانی "مایکل لیرای " ، در تاریخ چهارشنبه 13/4/86 در محل خانه هنر مندان برگزار خواهد شد.

نمايش فيلم كوتاهی از هيچكاك در باشگاه فيلم كوتاه

فیلم کوتاه های اروپایی

alireza-ajali — Sun, 17 Jun 2007 22:03:18 GMT

دی وی دی فیلم کوتاه های اروپایی با ۴ فیلم کوتاه داستانی , از کارگردانان بزرگ در دست تولید است.در این مجموعه که ژان لوک گدار یکی از کارگردانان است , بیوگرافی و فیلموگرافی کارگردانان به همراه شرح مختصری از فیلم در دسترس است.دوستداران فیلم کوتاه می توانند این دی وی دی را از مراکز عرضه محصولات فرهنگی بخواهند و یا سفارش دهند.تلفن سفارشات:۰۹۱۲۳۸۰۹۳۶۴ـ۰۹۱۲۲۳۸۸۷۹۵ایمیل:europeanshortfilms@gmail.com

فریم های با ارزش

alireza-ajali — Fri, 25 May 2007 12:50:18 GMT

نقدی بر بی توجهی به سینمای کوتاه

نوشته علیرضا اجلی

حرف زدن در مدیوم سینمای کوتاه که نه سینما بلکه ویدیو است به مراتب هزینه کمتری دارد اما آیا این هزینه را باید کارگردانی که می خواهد حرفی بزند بپردازد؟بدون بازگشت سرمایه و بدون عوامل حرفه ای که اگر دوستت باشند بدون هزینه کار میکنند و اگر نباشند هزینه های کلان میگیرند؟تو می خواهی حرفی که میزنی به بهترین شکل از زبان کسی شنیده شود که می تواند به زیبایی آن را ادا کند و اگر نه کسی که میشنود باور نمیکند و حرف های تو هم شکلی مسخره به خود میگیرد.فرصت يك لحظه ديدن واقعيت در فيلم كوتاه غنيمت است.كه خيلي ها دركش نمي كنند و با گوشه و كنايه فيلم را به جرم كوتاهي به سخره مي گيرند.صميميت فيلم كوتاه به جهت ارتباط با زندگي واقعي و در دسترس بودن شخصيت ها كه از دل شهر و جامعه بيرون آمده اند اين را اثبات مي كند.وقتي فيلم كوتاهي ميبينيم كه در مدت زمان كمتر از ده دقيقه حرفهاي بزرگ و ريشه داري مي زند و ما را به فكرفرو مي برد سخت از اينكه هيچ توجهي به اين گونه نمي شود ناراحت مي شويم.اگر مسئله سود است که مگر این نیست که خیلی از هنرمندان در گرسنگی کار میکردند و کارهایشان مشهورترین کارهای جهان می شد.مگر این نیست که هنرمند به مسائل مادی فکر نمیکند؟مگر روح هنرمند پاک نیست؟آری فیلم ساختن نیاز به سرمایه دارد.نیاز به تجهیزات دارد نیاز به عوامل دارد اما اینها دلیل این نیست که روح هنر مادی باشد.هنر مندان فیلم کوتاه ساز که هنرمند به معنای واقعی هستند به این جهت که نه به سود فکر می کنند نه به سرمایه نه به اکران نه به جایزه و فقط به رشد فرهنگ و مشکلات اجتماعی بیشتر و گاه سیاسی و اقتصادی, ارزشمند هستند.این جای شکر است که ما با فیلمهای خالصی مواجهیم.با فیلمهایی که نه ارزش مادی که ارزش هنری دارند ارزش دیدن دارند.چرا باید فیلم کوتاه امیدی به جشنواره ها و جوایز داشته باشد وقتی نه ارزشش با گرفتن جایزه بالا می رود نه با نگرفتن پایین, چند نفر از طرفداران سینما آثار ماندنی کوتاه مستند و داستانی را دیده اند؟چند نفر به خاطر دیدن فیلم کوتاه به جشنواره ها می روند؟در کشور ما این نگاه آرمانی است که کسی که فیلم کوتاه می سازد نمیخواهد به سینمای بلند برود و بیشتر در حد شعار است در حد یک نظریه در حد شوخی.که البته خیلی از هنرمندان با این حال که می توانستند فیلم سینمایی بسازند اما کوتاه ساختند یا مستند بلند ساختند تا بمانند در این سینما و حتی با این حال که دیده نمی شدند به عشق این هنر ماندنی شدند.طرز فکر غلطی که خیلی ها دارند این است که فیلم با فروش معرفی میشود و اگر فیلمی اکران نشود پس نه ارزش هنری دارد و نه ارزش دیدن که این کذب است و همه میدانیم که یک فریم از فیلم های این هنرمندان می ارزد به فیلم های سینمایی که تولید شدن یا نشدنشان فرقی به حال کسی ندارد.همه ما در بچه گی هامان معلمی داشتیم که تکلیفی می داد تا ما بنویسیم و ما هم میرفتیم مدتها روی آن کار میکردیم و زحمت میکشیدیم با خودکار مداد مینوشتیم کاغذهای زیادی پاره می کردیم تا به بهترین شکل مشق هایمان را بنویسیم.در مواقعی نوک مدادمان یا جوهر خودکارمان هم تمام می شد.اما می نوشتیم و وقت زیادی را صرف مشق هایمان میکردیم.تا اینکه معلم مشق های بچه ها را میدید و روی آنها خط میکشید و آفرین و صد آفرین میداد و ما خوشحال بودیم از اینکه مورد توجه معلممان قرار گرفتیم.اما چه کسی سیاه مشق های فیلم کوتاه ساز را خط میزند؟چه کسی به این فیلم ها تو جه می کند؟ما گاهی مشقهایمان را به کس دیگری می دادیم و می نوشت و برای این کار تنبیه می شدیم اما انگار این فقط در کودکی بود و فرقی ندارد سیاه مشقهای فیلم کوتاه ساز برای خودش نباشد و برای این تشویق هم می شود.حتی غمناک ترین موضوع این است که سیاه مشق ها گاهی به علت نبود سرمایه در مرحله تولید و یا تدوین نیمه تمام می ماند.تا فیلمساز در همان جا خطی بکشد به دور همه حرف هایش و دیگر دنبال فیلم کوتاه نرود به هر حال اینجاست که می فهمیم فیلم کوتاه در جامعه ما جایی ندارد در جامعه ای که وقتی فیلمی از سینمای حرفه ای با حرف های کلیشه ای و کوچه و بازاری اکران می شود فروشی غیر قابل تصور میکند.آیا سینمای کوتاه هم مثل سینمای بلند نیاز به اکران و دیده شدن ندارد؟نیاز یه تبلیغات و حمایت ندارد؟آیا با این کار فیلم کوتاه سازان با انگیزه بیشتری به کار خودشان ادامه نمی دهند؟ ساختن و دیده نشدن با نساختن فرقی ندارد.که این خود درد بزرگی است برای کوتاه سازان چه داستانی چه مستند و چه تجربی و انیمیشن.

فیلم کوتاه، یک رسانه جدید؛ يادداشتی از مرجان رياحی

alireza-ajali — Sun, 06 May 2007 09:33:18 GMT

مرجان ریاحی
برگزار کنندگان جشنواره فیلم کن به تازگی اعلام کردند که به مناسبت شصتمین سالگرد برگزاری این جشنواره، ۳۵ کارگردان مشهور سینمای جهان فیلم‌های کوتاهی می‌سازند تا ورود معتبرترین رویداد سینمای جهان به دهه هفتم عمر خود اینگونه گرامی داشته شود.
نگاهی به فهرست این کارگردان‌ها نشان می‌دهد که سفارش ساخت فیلم در این مجموعه به فیلمسازانی سفارش داده شده که یا آثارشان در کن جایزه به دست آورده و یا حداقل سابقه حضور مستمر در این جشنواره را داشته‌اند. طبق انتظار، نماینده ایران در این فهرست، عباس کیارستمی است که در کنار بزرگانی مانند رومن پولانسکی، برادران کوئن، ویم وندرس، یوسف شاهین، مایکل چیمینو، دیوید کراننبرگ، برادران داردن، آکی کوریسماکی و لارس فن تریه فیلم کوتاه سه دقیقه‌ای می‌سازد.
اما فارغ از وسوسه نام‌ها، آنچه اهمیت دارد، انتخاب مدیوم فیلم کوتاه برای چنین مناسبتی است. ایجاز و فشرده‌گویی که مهم‌ترین هویت فیلم کوتاه را تشکیل می‌دهد، معمولا در چنین موقعیت‌هایی بهترین فرم را برای طرح دیدگاه‌های گوناگون فراهم می‌آورد. هر یک از این فیلمسازان بزرگ سه دقیقه فرصت دارند تا هر آنچه می‌خواهند و می‌توانند درباره کن بگویند. در صدمین سالگرد اختراع سینما نیز مشابه چنین موقعیتی ایجاد شد و تعدادی از مهم‌ترین فیلمسازان زنده سینمای دنیا ظرف صد ثانیه درباره سینما به زبان سینما حرف زدند. جالب است که توجه کنیم اینها کارگردانانی هستند که هنگام ساخت آثار خود، معمولا به عنوان مولف، درباره تمام جزئیات از جمله زمان بندی فیلم تصمیم می‌گیرند. اما در چنین موقعیت‌هایی بر اساس سفارش و البته به اختیار
خود «محدود» و «مقید» می‌شوند در یک زمان کوتاه تصاویر ذهنی خود را خلق کنند. چه مدیوم دیگری جز فیلم کوتاه می‌تواند چنین محدودیت و قیدی را برای بزرگان سینما رقم بزند و اینچنین خود را به آنها تحمیل کند؟
باید به این نکته هم توجه کنیم که هر یک از فیلمسازان، کار خود را می‌کند و از زاویه دید خود به ماجرا می‌نگرد و بنابراین نمی‌توان گفت مجموعه‌ای که پدید می‌آید، یک اثر اپیزودیک است. هر یک از فیلم‌ها هویت مستقل خود را حفظ می‌کند و با گذشت زمان به عنوان یک اثر منفرد مورد تحلیل قرار می‌گیرد و ضمنا سفارش در ساخت فیلم اهمیت خود را از دست می‌دهد.
اما از سوی دیگر، رویکرد مسئولان رویدادی مانند جشنواره کن به فیلم کوتاه نیز قابل توجه است. در نگاه اول، ساخته شدن چنین مجموعه‌ای یک حرکت تبلیغاتی یا اقدامی برای قدرتنمایی به نظر می‌رسد، اما باید توجه کرد که در سال‌های اخیر، برگزار کنندگان این جشنواره، مانند متصدیان سایر جشنواره‌های معتبر بین‌المللی بهای بیشتری به فیلم کوتاه و سینمای دانشجویی یا آماتور می‌دهند. راه اندازی بخش رقابتی «سینه فونداسیون» که روسای افتخاری آن مارتین اسکورسیزی و عباس کیارستمی هستند و به نمایش فیلم‌های کوتاه دانشجویی اختصاص دارد و تبلیغ آن به عنوان دریچه‌ای برای کشف استعدادهای جدید، اقدامی بود که چند سال پیش انجام شد و این بخش به عنوان یکی از برنامه‌های بخش رسمی جشنواره، بسیار جدی گرفته می‌شود. همچنین اختصاص بخش جداگانه‌ای در بازار فیلم کن به فیلم کوتاه با عنوان Short Film Corner نشان می‌دهد که مسئولان برگزاری، ظرفیت‌های اقتصادی این نوع سینما را هم جدی گرفته‌اند و برای آن برنامه ریزی کرده‌اند.
البته این رویکرد جدید به سینمای کوتاه، مختص جشنواره کن نیست. جشنواره رتردام نیز از سه سال پیش، بخش رقابتی ویژه‌ای برای فیلم‌های کوتاه در نظر گرفت که هم‌ارز فیلم‌های بلند است و جوایزی مشابه مسابقه فیلم‌های بلند در آن اهدا می‌شود. این درحالی است که تعداد جشنواره‌های تخصصی فیلم کوتاه نیز در سراسر جهان روز به روز بیشتر می‌شود و حتی در یکی دوسال اخیر در هالیوود که قلب تجارت سینمای جهان محسوب می‌شود، رویدادهای جدیدی مختص فیلم‌های کوتاه راه‌اندازی شده است.
مجموعه این رخدادها می‌تواند نشانگر این باشد که سینمای کوتاه به عنوان پدیده‌ای مستقل و رسانه‌ای موثر به رسمیت شناخته شده است. بخصوص با پیشرفت فناوری ارتباطی که شبکه اینترنت و تلفن‌های همراه را به عنوان جایگاه‌های جدید دریافت و تماشای فیلم تثبیت کرده است، کانال ارتباطی مناسبی برای فیلم‌های کوتاه ایجاد شده که همخوانی انکارناپذیری با ماهیت فیلم کوتاه دارد. طبیعتا کمتر کسی از امکان تماشای آنلاین روی اینترنت یا دریافت روی تلفن همراه برای تماشای فیلم بلند استفاده می‌کند و این کانال‌های ارتباطی بر اساس سرعت و زمان کوتاه دریافت طراحی شده‌اند. در چنین شرایطی، کارکرد رسانه‌ای فیلم کوتاه بیش از گذشته پررنگ می‌شود و مسئولان جشنواره‌های هنری نیز خود را با فناوری جدید تطبیق می‌دهند.
آمیختگی میان «سینما به عنوان هنر» و «سینما به عنوان رسانه» در مورد فیلم کوتاه وارد فاز جدیدی شده است که می‌تواند پیامدهای جدی بر ارتباط میان مخاطب و پیام بگذارد. اگر یک فیلم پرسروصدای هالیوودی برای به دست آوردن تماشاگر میلیونی نیازمند صرف میلیون‌ها دلار هزینه است، یک فیلم کوتاه می‌تواند پیام مشابهی را برای دارندگان میلیون‌ها تلفن همراه و کاربر اینترنتی با هزینه بسیار اندک و سرعت بسیار زیاد ارسال کند. در چنین وضعیتی، سینمای حرفه‌ای با رقیب بسیار قدرتمندی مواجه می‌شود که باید با آن کنار بیاید، همان طور که چند دهه پیش با اختراع تلویزیون، موقعیت مشابهی را تجربه کرد.

www.shortfilmnews.com

گزارش کاملی از روند برگزاری نخستین کارگاه تخصصی مستندسازی درسالی که گذشت

alireza-ajali — Sun, 11 Mar 2007 22:02:18 GMT

کارگاه آموزشی مستند سازی بزرگترین رویداد سینمای ایران در سال ۸۵

"گزارش کاملی از روند برگزاری نخستین کارگاه تخصصی مستند سازی"

به روایت : هادی آفریده

یکی ازمستند سازان شرکت کننده دراولین دوره کارگاه آموزشی تخصصی مستند سازی

آخرین جلسه نخستین کارگاه تخصصی مستند سازی که به بررسی آثار پایان نامه مستند سازان این کارگاه می پرداخت در تاریخ 16/12/85 در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برگزار شده و از 11 مستند ساز جوانی که به این کارگاه فیلم تحویل داده ند 8 مستند ساز در این جلسه حضور داشتند و آثارشان توسط 3 تن از اساتید مورد نقد تحلیل و بررسی قرار گرفت : محمد رضا اصلانی " همایون امامی و منوچهر مشیری از اساتیدی بودند که در مورد آثار به نقد و تحلیل پرداختند نمایش فیلمها در کارگاه از ساعت 30/10 صبح آغاز شد و بعد از نمایش هر فیلم به مدت 30 دقیقه آن اثر نقد می شد فیلمسازانی که در این جلسه حضور بهم رساندند : جواد توانا " آرین مهدی زاده " خاطره حناچی " لقمان خالدی " محمد یار احمدی " سحر سلحشور" عباس محمدی " محمد کندی " هادی آفریده بودند ... این جلسه تا ساعت 30/5 به طول انجامید .

نخستن دوره کارگاه تخصصی مستند سازی در شهریور ماه امسال با همکاری انجمن مستند سازان سینمای ایران و مرکز گسترش سینمای مستند وتجربی متعاقب اعلام فراخوان عمومي، بيش از 70 مستندساز از سراسر كشور، متقاضي شركت در اين دوره آموزشي شدند كه پس از بررسي آثار و مصاحبه حضوري، در نهايت 21 مستندساز جوان " 13 نفر از شهرستانها و 8 نفر از تهران " به منظور گذراندن دوره تئوري و عملي به اين كارگاه تخصصي پذيرفته شدند كه اسامي آنها به شرح زير است :

"ماریا امیری : شیراز" جواد توانا : قم " حامد خسروی : انزلی" لقمان خالدی : کرمانشاه " محمود رحمانی : ایذه " خوبیار سالاری : بندر عباس " کریم فائقیان : بوشهر" محمد رضا فرطوسی : خرمشهر" محمد کندی : کاشان" بهرام غضنفری :خرم آباد " عباس محمدی : ورامین" محمد یار احمدی : سنندج" احسان معصومی : قزوین" اکرم سبزعلی پور: تهران" سحر سلحشور: تهران" نسرین عیوضیان: تهران" خاطره حناچی: تهران" هادی آفریده : تهران" مهدی باقری :تهران" محسن سوهانی : تهران" و آرین مهدی زاده : تهران" این کارگاه به مدت دو هفته از تاریخ : 4 تا 16 شهریور هر روز از ساعت 8 صبح تا 9 شب در محل مرکز گسترش سینمای مستند وتجربی بر پا شد

اساتیدی که در این دوره آموزشی شرکت داشتند عبارتند از : همایون امامی " محمد تهامی نژاد " منوچهر طیاب " علی لقمانی " نورالدین نیکروش " محسن عبدالوهاب " محمد رضا اصلانی " ارسطو مداحی گیوی " مصطفی خرقه پوش " محمد رضا دل پاک " رضا نریمی زاده " منوچهر مشیری " حمید احمدی لاری " روبرت صافاریان و درکنار این اساتید کارگاه میزبان مهمانانی همچون : رخشان بنی اعتماد " کتایون شهابی " محمد داوودی " پیروز کلانتری " مهرداد اسکویی " سعید رشتیان " محبوبه هنریان " و مهدی همایونفر ... بود

مباحثی که در این کارگاه به آموزش بحث و تحلیل قرار گرفت عباربودنداز :

تعریف و سبک شناسی " آشنایی با روش های پژوهش " انتقال تجربه از طریق نمایش فیلم و بحث " خلاقیت در صحنه " سناریو در فیلم مستند " نگاه و دیدگاه بصری " بازنمود وباز پردازی " تفاوتهای فیلم و ویدئو " جایگاه و نقش فیلمبردار در سینمای مستند " روند تهیه و تولید فیلم مستند "ابزارشناسی " جوهر تدوین درهنرهای مختلف " روایت وغیر روایت در تدوین " تفاوتهای مونتاژ مستند و داستانی " مباحث تئوریک وکاربردی صدا " صدا در فیلم مستند " تعریف انواع گفتار وبررسی نمونه های موفق " تحلیل آثار شهید آوینی و مستند جنگ" ضرورت تسلط به زبان تصویر " پرهیز از ساده نگری و سهل اندیشی به پدیده ی دیجیتال " ویژگیهای نقد هنری " یک اثر مستند چگونه تحلیل می شود؟ " بازاریابی و پخش فیلم مستند و...

در کنار برگزاری کلاس های تئوری اجرای فعالیتهای عملی در کارگاه قابل توجه و مهم بود برگزاری کارگاه در فضاهایی مانند : موزه رضا عباسی " کاخ موزه گلستان " تصویربرداری در فضا های عمومی شهری " نمایش فیلمهای منتخب تاریخ سینمای مستند ایران و جهان " تنوع خاصی به روند برگزاری کارگاه می بخشید و آن را متفاوت می کرد

در کنار برگزاری این کارگاه ها مرکز گسترش سینمای مستند وتجربی نیز سه کارگاه جنبی نیز برگزار کرد :

مباحث فرهنگی و چشم انداز تولید : پژمان لشکری پور

پژوهش و اهمیت آن در زیر ساخت تولید : فرید فرخنده کیش

چشم انداز بین الملی سینمای مستند : مسعود بخشی و شیرین نادری

نکته قابل توجه در ایام برگزای کارگاه حضور معاونت سینمای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی : جناب مهندس جعفری جلوه و مدیر عامل مرکز گسترش محمد آفریده بود که در ساعات پایانی کارگاه ها در آن محل حاضر شدند.

درآخرین جلسات کارگاه هنرجویان موظف شدند مستندی با موضوعات : کودکان " ماه مهر" و" شبهای قدر" بعنوان فیلم پایان نامه تولید کرده و تا 1 آذر ماه 85 به مدیریت کارگاه تحویل دهند . قرار بر این شد که مرکز گسترش سینمای مستند وتجربی از پروژههای پایان نامه ای حمایت مالی به عمل بیاورد و فیلمهای برگزیده کارگاه را خریداری کرده و به افراد برگزیده امکان تولید مستند بعدی در آن مرکز را بدهد

اما در ادامه همه چیز آن گونه که باید صورت می گرفت ادامه پیدا نکرد و مرکز گسترش سینمای مستند وتجربی کمک هزینه و حمایت مالی از تولید فیلم های پایان نامه را به بعد از تحویل گرفتن آثار موکول کرد این رویکرد باعث شد که نیمی ازمستند سازان که توان مالی تولید فیلم با جیب خالی را نداشتند اقدام به تولید آثار نکنند و نیمی دیگر نیز در تاریخ مقرر یعنی 1 آذر آثارشان را به کارگاه تحویل ندادند و بعد از گذشت حدود 4 ماه فقط 11 فیلمساز فیلمهایشان را به مدیریت کارگاه تحویل دادند آن آثارعبارتند از:

وقتی گفتن بزرگ شدی : ماریا امیری" رؤیای رنگی : جواد توانا" خصوصی : لقمان خالدی" دیوار بچه‌ها : حامد خسروی" کودکان یاسر : خاطره حناچی" مامان ملک : سحر سلحشور" فلک ‌ناز : بهرام غضنفری" سکانس گمشده : محمد کندی" آخرین مشق معلم : عباس محمدی" مدرسه آواز : محمد یاراحمدی" و مراسم صبحگاهی : هادی آفریده

نکته قابل توجه این است که نیمی از همین 11 مستند تولید شده که در شرایط ضعیف مالی و امکاناتی تهیه شده از نبود امکانات فنی سر صحنه و تدوینی که بیشتر به راش های اولیه و یا راف کات شبیه است رنج می برند و نیمی از این ضعف ها برگرفته و بیانگر نبود امکانات فنی و شرایط سخت مالی در راه تهیه و تولید است و آثار را بیشتر شبیه سیاه مشق کرده تا یک اثر مستقل و قوی که اساتید انتظار دیدنش را داشتند و شاید با دیدن این آثار نیمی از خستگی برگزاری این کارگاه بزرگ که در ایام برگزاری سعی شده بود با بهترین کیفیت ممکن آموزشی و امکاناتی برگزار شود بر دل و جان برگزار کنندگان باقی بماند . البته این نکته را هم نباید فراموش کرد که افرادی بودند از میان هنرجویان که مسله تولید فیلم های پایان نامه را جدی نگرفتند اند و یا فیلمی نساختند و یا اگر هم ساختند و تحویل دادند نگاه جدی و حرفه ای به این آثار نداشتند که این مسله به نوعی نادیده گرفتن زحمات مسولین و اساتید برگزارکننده کارگاه مستند سازی بود و به نوعی قدر نشناسی از این حرکت بزرگ فرهنگی و سینمایی است که این روزها کمتر روی می دهد .

اما جلسه داوری آثار مستند سازان توسط تعدادی از استادان برگزارشد.

افرادی که مسولیت داوری این 11 مستند را بعهده داشتند عبارتند از: محمد تهامی‌نژاد" منوچهر طیاب " پیروز کلانتری"همایون امامی" سودابه مرادیان " حمید احمدی لاری " منوچهر مشیری " رضا نریمی‌ زاده و فرید فرخنده کیش بودند

و بلاخره جلسه اختتامیه فیلمهای پایان نامه هنرجویان نخستین کارگاه مستند سازی در سالن تازه تاسیس سینمایی مرکزگسترش سینمای مستند وتجربی در 23/11/85 طی مراسمی با حضورمدیران مرکزگسترش وانجمن مستندسازان " استادان و مستندسازان جوان اولین دوره کارگاه مستندسازی برگزارشد درابتدا پس از خوشامد گویی و توضیحات کوتاهی توسط فرید فرخنده ‌کیش "معاونت پژوهش و آموزش مرکز گسترش " درباره برنامه هی انجام شده در این دوره تخصصی از منوچهر مشیری به عنوان طراح اولیه کارگاه و انجمن مستند سازان یاد شد . فیلمی مستند از روند برگزاری کارگاه به نمایش درآمد . سپس تعدادی از استادان کارگاه که در جلسه حاضر بودند شامل : محمدرضا اصلانی" رخشان بنی‌اعتماد " همایون امامی " محمدرضا دلپاک " رضا نریمی‌زاده " حمید احمدی‌لاری " پیروز کلانتری و روبرت صافاریان گواهینامه پایان دوره 11 نفر از 21 مستند ساز کارگاه را که فیلم پایان‌نامه خود را ارائه داده بودند اعطا کرده و 3 نفر برگزیده کارگاه را نیز معرفی کردند.
این 3 نفر شامل "خاطره حناچی : کودکان یاسر "حامد خسروی : دیوار بچه ها " و" هادی آفریده : مراسم صبحگاهی " که پس از بررسی فیلم‌های همه‌ی هنرجویان توسط استادان کارگاه برگزیده شناخته شدند از طرف مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی امکان تولید یک فیلم مستند را دریافت خواهند کرد.

در جریان اهدای گواهینامه‌ها رخشان بنی ‌اعتماد طی صحبت کوتاهی از محمد آفریده مدیر مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی که در جلسه حاضر بود خواست تا به هر 21 مستند ساز کارگاه، امکان تولید یک فیلم کوتاه مستند بدهد تا سال آینده در اکرانی ویژه، شاهد 21 فیلم که نمایان‌گر نتیجه این آموزش‌هاست باشیم و حضور و تداوم کار این مستند سازان جوان را در مجامع و جشنواره‌های مختلف بیشتر شاهد باشیم.

در پایان جلسه به درخواست مستندسازان و اساتید دیگری که فیلمها را ندیده بودند قرار شد کپی DVD آثار در اختیار تمامی 21 مستند ساز و استادان کارگاه قرار گیرد و در تاریخ 17/12/85 به نقد و بررسی تمامی فیلمهای تولید شده بنشینند که این جلسه هم در تاریخ یاد شده با حضور 8 مستند ساز و 3 تن از اساتید کارگاه که در ابتدای این گزارش به معرفی آنها پرداخته شد با کیفیت مطلوبی برگزار شد و بدین ترتیب پرونده برگزاری اولین دوره کارگاه تخصصی مستند سازی بسته شد .

گزارش فشرده ای که از نظرتان گذشت حاصل تلاش انجمن صنفی مستند سازان سینمای ایران و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی بود اتفاق شایسته ایی که برای جوانان و شرکت کنندگان وحتی استادان سینمای مستند بیشتر به یک رویا شبیح بود تا واقعیت این رویداد بدون شک یکی از مهمترین اتفاقات سینمای مستند در سالی که گذشت بود و بدون تردید این حرکت بنیادی که به تقویت زیرساختهای سینمای مستند نشانه رفته در آینده ای نچندان دور و یا شاید هم دورنتیجه بخش و تاثیر گذار درسینمای نوین ایران است.

من این اتفاق فرخنده را مهمترین و با ارزشترین اتفاق سینمای سالی که گذشت می دانم و اهمیت آن را به مراتب صدها برابر ازبرگزاری جشنواره های تک دوره ای و گاهی به گاهی که امروزه مثل قارچ از زمین می روید و سریع در نطفه نیز می خشکد می بینم

و امیدوارم برگزاری این کارگاه به اولین دوره آن ختم نشود و ما شاهد تداوم برگزاری این کارگاه های آموزشی در سینمای مستند و حتی برای فیلم کوتاه و انیمیشن نیز باشیم .

زیبا ترین اتفاق این رویداد را من همدلی یک انجمن صنفی و یک مرکز دولتی می بینم که با این حرکت اصولی وخارج از تبلیغات های قلو شده رسانه ی حرکتی فرهنگی انجام دادند و این می تواند سر آغازی باشد برای هنرمندان این ملک که به اهمیت کار گروهی و تیمی اعتقاد بیشتری پیدا کنند اما نباید فراموش کنیم که برگزاری این کارگاه خالی از نقاط ضعف هم نبود و ما این را به پای برگزاری اولین دوره آن می گذارم والبته امید واریم که مسولین برگزارکننده دردورهای بعدی کارگاه از تجربیات استادان و مستند سازان جوان شرکت کننده در این دوره سود جسته ودر جهت برگزاری بدون نقص تر آن اقدام کنند.

و در پایان از مدیران مرکز گسترش سینمای مستند وتجربی و انجمن صنفی مستند سازان ایران " خانه سینما " انجمن سینمای جوانان ایران و تمامی دل سوختگان به سینمای اندیشه پرور این را می خواهم امروزکه اولین دوره تخصصی کارگاه های مستند سازی با موفقیت و با کوله باری از تجربه به پایان رسیده آن 21 مستند ساز جوان را فراموش نکنند و در جهت سازماندهی این افردا و تشکیل گروه مستندی تحت عنوان" 21 " یا هرنام دیگری که میتواند شایسته این موج نو در سینمای امروز ایران باشد این افردا را به خانواده سینمای ایران معرفی و مورد حمایتهای مادی ومعنوی خود قراردهند . به امید اینکه این گروه که امانت دار کوله باری از تجربیات نسل های گذشته است و با تجربیاتی که در طول کار مداوم کسب خواهد کرد گنجینه تجربیات نسل های مختلف مستند سازی سینمای ایران را سینه به سینه به آیند گان انتقال خواهد داد و در راه پیشرفت و تداوم راه پیشروان سینمای ایران گشاینده ی راهی نو باشند .

از سایت:www.afarideh.blogfa.com

نمایش فیلم کوتاه

alireza-ajali — Fri, 02 Mar 2007 20:27:18 GMT

نمایش فیلمهای کوتاه و انیمیشن از کارگردانان بزرگ جهان روز چهارشنبه ۱۶/۱۲/ ۸۵ ساعت سه و نیم تا پنج و نیم در سالن نمایش مجتمع فنی تهران واقع در خیابان سعادت آباد ـ بالاتر از میدان کاج - باغستان یکم - جنب بلوار بهزاد - مجتمع فنی تهران - سالن نمایش برگزار می شود.از علاقه مندان دعوت می شود تا حضور بهم برسانند.